Vanaf nu te koop: asiledenuit loft 1.2.
Overzicht van de oppervlaktes in een voorgestelde layout. Het programma van eisen veronderstelt
een hypothetisch gezin met twee kinderen en een thuispraktijk, in casu voor een componist.
Loft 1.2. is het koninginnestuk van het asiledenuit project. Het is de grootste loft in oppervlakte (meer dan 310+ m² in het voorgestelde ontwerp) , maar vooral in volume zal deze loft weinig of geen gelijken kennen in het Gentse. Met een totale hoogte van meer dan acht meter een een volume van bijna 1000 kubieke meter zijn de ruimtelijke mogelijkheden onbegrensd.
Het asiledenuit was de vrucht van de open geest - en dat willen we graag zo houden.
"De dagbladschrijvers der verschillende politieke partijen stonden in de vorige eeuw als burgers tegenover elkaar gelijk kat en hond, tot in 1885 de Wereldtentoonstelling te Antwerpen het ongerijmde dezer houding meer dan ooit aantoonde en de dwaasheid van dit vooroordeel steeds duidelijker bleek. Deze veranderde zienswijze leidde in 1886 tot de stichting van de Algemene Belgische Persbond, met als doel de verdediging der gemeenschappelijke belangen en een nadere kennismaking onder elkaar. In 1888 kreeg deze nieuwe landsbond een Gentse afdeling, in 1891 verruimd tot de Afdeling der beide Vlaanderen. Hetzelfde jaar stichtte de Gentse tak van de Persbond een menslievend werk, namelijk een nachtverblijf voor mannen. Dit laatste werd op 4 november 1888 geopend in de Tinkstraat. Dergelijke huizen bestonden reeds te Antwerpen, Brussel, Luik, Verviers en Namen. Het Nachtverblijf had als doel gedurende de zes wintermaanden kosteloos en tijdelijk - volgens het reglement niet meer dan drie keren achtereen onderdak te verschaffen aan vermoeide, uitgehongerde personen zonder bestaansmiddelen. Het Nachtverblijf had geen politiek karakter, evenmin als de Persbond, het had wel een reglement en het wachtwoord dezer toevluchtsoorden in 't algemeen luidde: orde, reinheid, zedelijkheid, goede raad!"
Link naar het volledige artikel: in constructie.
Negen arduinen gedenkstenen in de voorgevel vermelden de namen van de sponsors van verdienste: "Jules D'Hoop 1825-1902, Charles Verstraete 1829-1901, Louis Tydgadt 1824-1909. Later zijn dan de overige ruimten tussen de vensterramen aangevuld: uiterst rechts: "Gustave Carels Gent 1911" en verder naar links: Société Française de Bienfaisance sous la présidence d'honneur de Monsieur Ie Ministre de France, Parmentier-Van Hoegaerden C., Usines Cotonnière Gand - Zele Tubise, Monsieur et Madame Moreels, Gand 1911 en ten slotte P.H. Gand 1909.
Louis Tydgadt, een katholiek journalist, en Charles Verstraete, een liberale confrater, zouden de ware stichters van het nachtasiel zijn, Gustave Carels was een industrieel op het Dok.
Loft 1.2. was de oorspronkelijke slaapzaal, voorzien van een indertijd niet minder revolutionair ventilatiesysteem van vertikaal gemetselde verluchtingsbuizen (gebaseerd op de wet van Bernouilli). In 1948 vestigde de Parochiale Kring St-Antonius zich in het Asile. De slaapzaal werd een polyvalente cinemazaal, de refter feestzaal en de directeurswoning werd cafetaria van de Kring. De parochianen stierven blijkbaar uit want in 2002 werd het pand verkocht en begon de eerste fase van het asiledenuit loft project.
Het was oorspronkelijk de intentie om een aantal principes van het 'Centraal Wonen' toe te passen: een tiental duplex appartementen rond een centrale patio en polyvalente zaal. Stedenbouw Gent was, niet onbegrijpelijk, van oordeel dat dit teveel druk zou uitoefenen op de draagkracht van de buurt, en beperkte het aantal wooneenheden in de de diepte tot twee door het achterste gedeelte van de lofts te vergunnen als 'kunstenwerkplaats'. Zo ontstond voor de twee grote lofts een vanzelfsprekende organisatie in een leef- en een "work/play" zone.
